HERKONU FORUM SİTESİ

Herkonu Forum Sitesi'ne Hosgeldiniz.



Ailemize katilmak ister misiniz ? glsme

HERKONU


    LÜTFEN OKUYUN VE DÜŞÜNÜN...

    Paylaş

    Hande(NURİCAN'ın annesi)
    Tecrübeli
    Tecrübeli

    Kayıt tarihi : 20/04/08
    Kadın
    Mesaj Sayısı : 370
    Burç Sembolü : Başak / 24 Ağustos - 23 Eylül
    Mesleği : NURİCANIN ANNESİYİM
    Medeni Durumu : Evli
    Çocuk Sayısı : 1
    Eğitim Durumu : MESLEK LİSESİ
    Yaşadığı Şehir / Ülke : BURSA
    Yasaklanma Sebebi Yasaklanma Sebebi : ---
    Site Puanı Site Puanı : 7
    Rep Puanı Rep Puanı : 11

    yok LÜTFEN OKUYUN VE DÜŞÜNÜN...

    Mesaj tarafından Hande(NURİCAN'ın annesi) Bir Perş. 15 Mayıs 2008, 11:13 am

    Doğan CÜCELOĞLU'NUN, Eğitimindeki Katılımcılarla bir konuşmasından alıntıdır.

    Özel olduğunu düşündüğümden , Paylaşmak istedim ;


    Doğan Cüceloğlu: Arkadaşlar, aranızda ölümcül hastalığı olan var mı?

    Bir Katılımcı: Hocam Allah'a Şükür bildiğimiz kadarıyla yok.

    Cüceloğlu: Ne güzel! Peki, bana, istisnasız tüm insanların, yani altı milyar insanın da başına geleceği garanti
    bir şey söyler misiniz?
    Cevap: (neredeyse otomatik olarak çıkar: ÖLÜM

    Cüceloğlu: Gerçekten de ölüm tüm insanların başına geleceği kaçınılmaz olan tek şeydir.

    Doğum da tüm insanların başına kesinlikle gelmiştir ama bundan sonra başa gelmesi kesin olan tek şey
    ölümdür. Başka hiçbir şey insanların tümünün başına gelmeyecektir. Peki, madem öleceğimiz garanti, bu
    benim ölümcül bir hastalığım olduğunu göstermez mi?
    Katılımcılar: (Burada sessizce, başlarıyla onaylamaya başlarlar)

    Cüceloğlu: Öleceğim belli ise , benim ölümcül bir hastalığım olduğuda açıktır...

    Peki, ne zaman öleceğimizi biliyor muyuz?
    Katılımcılar: Hayır

    Cüceloğlu: Bu saniye içinde olma olasılığı var mı?

    Bir Katılımcı: Evet var.

    Cüceloğlu: Ya Yarın ?

    Bir Katılımcı: Evet.
    Cüceloğlu: Ya 30 yıl sonra?
    Bir Katılımcı: Olabilir.

    Cüceloğlu: Peki bunlardan hangisinin sizin başınıza geleceğini biliyor musunuz? Mesela bu akşam eve sağ

    salim varacağınızı nereden biliyorsunuz?

    (Sınıf sessizce dinlemeye devam eder. Çünkü; genellikle yaşama böyle bakmamışlardır.)


    Cüceloğlu: Peki bir de tersini düşünelim, bu akşam eve döndüğünüzde, bu sabah evden çıkarken sağ salim

    bıraktıklarınızı sağ bulma garantiniz nedir? , Var mıdır böyle bir garanti?
    Bir Katılımcı: Yoktur Hocam.

    Cüceloğlu: Peki nereden biliyoruz az sonra telefonun çalmayacağını ve evdekilerden birinin az önce

    öldüğünün bize söylenmeyeceğini?

    (Katılımcılar burada rahatsız olmaya başlarlar) ve Bir Katılımcı: Hocam konuyu değiştirsek?


    Cüceloğlu: Ama en yalın ve açık gerçek üzerine konuşuyoruz, biraz daha devam edelim bence. Peki, acaba

    bunu dün gece bilseydiniz, yani evde akşam birlikte olduğunuz kişilerden birinin yarın ölüm günü olduğunu
    bilseydiniz,o zamanı aynı dün gece olduğu biçimde mi geçirirdiniz? Yoksa farklı şeyler mi yapardınız?

    Bir Katılımcı: Kesinlikle çok farklı geçerdi Hocam.


    Cüceloğlu: Şimdi sizden rica ediyorum, lütfen bir an arkanıza yaslanın,gözlerinizi kapatın ve bu sabah evden

    çıkarken evde bıraktıklarınızdan birinin gerçekten öleceğini düşünün, dün akşamınızı nasıl geçirirdiniz? Aynı
    iletişim mi olurdu? Onunla aynı konuları mı konuşurdunuz? Aynı konular,tartışma yada gerginlik yaratırmıydı
    Yoksa önemsiz hale mi gelirdi? Bu sabah evden çıkarken, bu son görüşünüzde ona ne derdiniz? Onun
    boynuna sarılmakta tereddüt eder miydiniz? Çok sıkı sarılmaya mı, aynaya mı vakit ayırırdınız? Ona,
    yüreğinizin derininden gelen bir 'Seni gerçekten çok seviyorum' demeye ne gerek var diye düşünürmüydünüz
    Onun ölecek olması sizin ona duyduğunuz sevgiyi yoğunlaştırmaz mıydı?

    (Burada bazı katılımcılar ağlıyordur. Belli ki dün akşam yaptıklarından bir kısmının ne kadar anlamsız

    olduğunu şimdi fark etmişlerdir)

    Cüceloğlu: Şimdi gözlerinizi açabilirsiniz, acaba kaç tartışmamızı bu kadar gereksiz biçimlerde yapıyoruz,

    kaçı gerçekten yaşamda karşımızdakinin varlığından daha önemli, hangilerinde 'Şimdi kalbini kırdım, ama
    zaman içinde ben ondan özür dilemesini bilirim' diye kendi kabuğumuza çekilip tartışmaları donduruyoruz.
    Yarattığımız kırgınlıkları tamir etme olanağımız gerçekten var mı? Buna zamanımız gerçekten kaldı mı?

    *** ÖMER HAYYAM'IN DİZELERİ ***

    İNSAN yiyeceksiz, giyeceksiz edemez:


    Bunlar için didinmene bir şey denmez.

    Ondan ötesi ha olmuş, ha olmamış:

    Bu güzelim ömrünü satmaya değmez.




    Ailemiz , Yakınlarımız , Sevdiklerimiz , İş arkadaşlarımız , Komşularımız ve Hayatı paylaştıklarımızla birlikte geçirdiğimiz her anı önemsemek ve asla ama asla kalp kırmamak gerek hiç şüphe yok.
    Zira Kalp Kırmanın hiç ama hiç Telafisi de yok ...

      Forum Saati Paz 04 Ara. 2016, 8:08 am